Witam wszystkich!
Witam
Moderator: EnOKa
Trochę o sobie:
Mieszkam w Wawie, w sumie już po studiach, matematyka i psychologia na UW, ale oczywiście zawsze zerkałem na grupową siostrę psychologii - socjologię
Zainteresowania: psych społeczna, poznawcza, różne aspekty działania mózgu, sztuczny intelekt, ewolucyjne mechanizmy, systemowe podejścia, modele osiągania celu.
Pracuję jako informatyk, ale informatykę traktuję wyłącznie jako narzędzie...
Kiedyś lubiłem wybrać się na impry, bajerować laski, wypić parę bro, pogadać o pierdołach. Teraz sporadycznie wracam do tego, trochę z sentymentu, trochę dla relaksu, trochę dla umysłowego resetu (czasem pojawia się taka potrzeba)
Mieszkam w Wawie, w sumie już po studiach, matematyka i psychologia na UW, ale oczywiście zawsze zerkałem na grupową siostrę psychologii - socjologię
Zainteresowania: psych społeczna, poznawcza, różne aspekty działania mózgu, sztuczny intelekt, ewolucyjne mechanizmy, systemowe podejścia, modele osiągania celu.
Pracuję jako informatyk, ale informatykę traktuję wyłącznie jako narzędzie...
Kiedyś lubiłem wybrać się na impry, bajerować laski, wypić parę bro, pogadać o pierdołach. Teraz sporadycznie wracam do tego, trochę z sentymentu, trochę dla relaksu, trochę dla umysłowego resetu (czasem pojawia się taka potrzeba)
Połączenie matematyki i psychologii - super, no cóż 
.
Ja mam za sobą co prawda tylko jeden semestr fizyki na UŚ, jednak na pierwszym wykładzie z analizy matematycznej (u jeszcze wtedy doktora Rudnickiego - o ile pamiętam), szczęka mi opadła na blacik i tak mi zostało do sesji, algebra też mi nie przypadła do gustu (nie w mniejszym stopniu niż ja, nie przypadłem do gustu Pana profesora)
Z takim nastawieniem profesora do studenta i studenta do przedmiotu; hmm... no cóż, reszta jest milczeniem a jeżeli nawet nie jest, to ja tą resztę i tak przemilczę.
Podziwiam kolegów powyżej, nie mniej dla mnie (patrz subierktywizm) takie połączenie nie wydaje się super
Aha, jeszcze jedno tj. najważniejsze w temacie - witam na socjologia.pl
ps: tak apropo statystyki to na UŚ statystyka była jeszcze bardziej wyjechana w kosmos niż na polsl, a co za tym idzie na UŚ-u to dopiero był fuks
. Ja mam za sobą co prawda tylko jeden semestr fizyki na UŚ, jednak na pierwszym wykładzie z analizy matematycznej (u jeszcze wtedy doktora Rudnickiego - o ile pamiętam), szczęka mi opadła na blacik i tak mi zostało do sesji, algebra też mi nie przypadła do gustu (nie w mniejszym stopniu niż ja, nie przypadłem do gustu Pana profesora)
Z takim nastawieniem profesora do studenta i studenta do przedmiotu; hmm... no cóż, reszta jest milczeniem a jeżeli nawet nie jest, to ja tą resztę i tak przemilczę.
Podziwiam kolegów powyżej, nie mniej dla mnie (patrz subierktywizm) takie połączenie nie wydaje się super
Aha, jeszcze jedno tj. najważniejsze w temacie - witam na socjologia.pl
ps: tak apropo statystyki to na UŚ statystyka była jeszcze bardziej wyjechana w kosmos niż na polsl, a co za tym idzie na UŚ-u to dopiero był fuks
Hehe, Tom-kot, i co potem się stało z Twoją matmą? Miałem koleżankę z matmy UKSW, ale to był 5ty rok, więc mogliście się nie spotkać
Socjopat, no stary, myślę, że pierwszy rok matematyki dla każdego był szokiem. Pamiętam, na tejże analizie zastanawialiśmy się, co ten koleś (prowadzący, świetny nota bene M. Kuczma) musi mieć w głowie i o czym on musi myśleć w wolnych chwilach. Patrzyliśmy na niego (i innych prowadzących) jak na nie-ludzi. Później były okresy (zwłaszcza przed sesją), kiedy we wszystkich obiektach dookoła (ludzie, budynki, autobusy) widziały mi się funkcje, zbiegające ciągi, przestrzenie liniowe itp. To były mętne chwile, przez które łatwo przeszli pewnie jedynie najbardziej jajogłowi (lub jajogłowe, były i takie).
Algebry nigdy nie lubiłem, za jej sztuczność i nieintuicyjność (albo to wymówka z tego, że nie do końca jej rozumiem)..
Jeśli porównujesz statystykę na fizyce i statystykę na socjologii, to myślę, że to są dwa odrębne przedmioty (choć nie wiem, jak to wyglądało u was)
Socjopat, no stary, myślę, że pierwszy rok matematyki dla każdego był szokiem. Pamiętam, na tejże analizie zastanawialiśmy się, co ten koleś (prowadzący, świetny nota bene M. Kuczma) musi mieć w głowie i o czym on musi myśleć w wolnych chwilach. Patrzyliśmy na niego (i innych prowadzących) jak na nie-ludzi. Później były okresy (zwłaszcza przed sesją), kiedy we wszystkich obiektach dookoła (ludzie, budynki, autobusy) widziały mi się funkcje, zbiegające ciągi, przestrzenie liniowe itp. To były mętne chwile, przez które łatwo przeszli pewnie jedynie najbardziej jajogłowi (lub jajogłowe, były i takie).
Algebry nigdy nie lubiłem, za jej sztuczność i nieintuicyjność (albo to wymówka z tego, że nie do końca jej rozumiem)..
Jeśli porównujesz statystykę na fizyce i statystykę na socjologii, to myślę, że to są dwa odrębne przedmioty
(choć nie wiem, jak to wyglądało u was)-
Socjopatka
- ****
- Posty: 160
- Rejestracja: ndz wrz 16, 2007 2:00 am
Matematyka i psychologia? Idealne połączenie królowej nauk z nauką o przyrodzie:)
Ale poważnie, uważam matematykę za wielką naukę, której niestety nie rozumiem. No ale nie można być najlepszym we wszytskim:-)
Przed socjologią byłam rok na prawie. Kucie na pamięć mnie odepchnęło. Gdybym miała powtórzyć wybór studiów, zrobiłabym taki sam krok.
Ale poważnie, uważam matematykę za wielką naukę, której niestety nie rozumiem. No ale nie można być najlepszym we wszytskim:-)
Przed socjologią byłam rok na prawie. Kucie na pamięć mnie odepchnęło. Gdybym miała powtórzyć wybór studiów, zrobiłabym taki sam krok.
Dla naszego dr od analizy wszystko było oczywiste i tym właśnie stwierdzeniem Pan dr kończył każde zdanie "to jest oczywiste"Pamiętam, na tejże analizie zastanawialiśmy się, co ten koleś (prowadzący, świetny nota bene M. Kuczma) musi mieć w głowie i o czym on musi myśleć w wolnych chwilach. Patrzyliśmy na niego (i innych prowadzących) jak na nie-ludzi.
Wykłady z analizy matematycznej mięliśmy dwa razy w tygodniu: w poniedziałki i w środy; w poniedziałek od 8 rano do 20.00 wieczorem (z wydziału wychodziliśmy pózniej od wieczorowych) To był istny maraton i uwierz mi to nie było oczywiste, jak o tym wspominam to tym bardziej kocham socjologię
Na wykładach wyglądało tak samoJeśli porównujesz statystykę na fizyce i statystykę na socjologii, to myślę, że to są dwa odrębne przedmioty (choć nie wiem, jak to wyglądało u was)
EnOKa, widzę, że pozostały Ci skojarzenia z liceum. Cóż, wtedy matma była rzeczywiście żałosna...
socjopat, wg mnie statystyka socjologów polega na tym, "jak wykorzystać statystykę do moich badań". Zaś statystyka fizyków, a więc i matematyków sprowadza się głównie do "skąd się biorą te wzorki, dlaczego one mają sens i jak samemu układać nowe wzorki". Dwa podejścia jakby z przeciwnych stron
socjopat, wg mnie statystyka socjologów polega na tym, "jak wykorzystać statystykę do moich badań". Zaś statystyka fizyków, a więc i matematyków sprowadza się głównie do "skąd się biorą te wzorki, dlaczego one mają sens i jak samemu układać nowe wzorki". Dwa podejścia jakby z przeciwnych stron
