Potrzebuje pomocy w napisaniu pracy! Ma to byc obszerna odpowiedź na pytanie. Temat to: Jakie jest znaczenie socjalizacji pierwotnej w złożonych i zmieniających się społeczeństwach?
Napisałem narazie coś takiego, moze być?
Socjalizacja (łac. socialis = społeczny) to proces (oraz rezultat tego procesu) nabywania przez jednostkę systemu wartości, norm oraz wzorów zachowań, obowiązujących w danej zbiorowości. Socjalizacja trwa przez całe życie człowieka, lecz w największym nasileniu występuje, gdy dziecko rozpoczyna życie w społeczeństwie.
Każdy z nas staje się człowiekiem dzięki interakcjom z innymi ludźmi; poprzez interakcję zdobywamy osobowość, uczymy się funkcjonować w społeczeństwie i kierować swoim życiem. Ów proces wprowadzania w kulturę i w strukturę społeczną, zwany socjalizacją, jest równie ważny dla społeczeństwa, jak i jednostki. Bez niego nie wiedzielibyśmy, co mamy cenić, robić, jak myśleć, mówić, dokąd iść ani jak reagować.
Socjalizacja pierwotna – Przypada na niemowlęctwo i wczesne dzieciństwo. Jest pierwszą fazą, w której człowiek w swoim dzieciństwie staje się członkiem społeczeństwa w ramach wzajemnego oddziaływania dziecka i jego rodziców. W tym czasie dzieci poznają język i podstawowe wzory zachowań, które staną się podstawą ich dalszej edukacji. Główną instytucją socjalizacji pierwotnej jest rodzina. Socjologowie podkreślają zwłaszcza znaczenie socjalizacji pierwotnej, dokonanej w rodzinie. Przykłady dzieci od najmłodszych lat opuszczonych przez rodziców pokazują, ze w przypadku braku socjalizacji pierwotnej, jednostka będzie miała bardzo duże trudności z przystosowaniem się i życiem w społeczeństwie, gdyż nie posiada ona właściwych kodów: zachowań, języka, zdolności intelektualnych, zmysłu moralnego.
W społeczeństwach złożonych i zmieniających się w procesie socjalizacji pierwotnej, każdy z nas dziedziczy cechy, kulturę i sposób życia od osób, które nas otaczają. Socjalizację można określić jako wszechstronne i zwarte wprowadzenie jednostki w obiektywny świat społeczeństwa albo jakiś jego sektor.
Każdy z nas staje się kimś niepowtarzalnym, wyjątkowym dzięki socjalizacji, tzn. dzięki całemu łańcuchowi interakcji z innymi ludźmi w społecznym i kulturowym aspekcie. Społeczeństwo może istnieć tylko wówczas, kiedy jego nowi członkowie nabywają umiejętności, które pozwalają im w pełni w nim uczestniczyć. Jedną z nich jest zdobycie motywów, które nas mobilizują do odgrywania istotnych ról takich jak: ojca, przyjaciela, matki czy obywatela.
Inna zdolność ma charakter kulturowy. Każdy z nas musi podzielać wraz z innymi wspólne wartości, przekonania i normy. W społeczeństwie złożonym ze zbyt wielu różniących się subkultur łatwiej dochodzi do konfliktów i napięć, kiedy ludzie mają różne poglądy na to co jest dobre, a co złe, co powinno, a czego nie powinno się robić, jakie działania są właściwe, a jakie niewłaściwe. Toteż każdym z nas do pewnego stopnia powinny kierować wspólne symbole kulturowe. Dzięki nim może dochodzić do interakcji na podstawie wspólnie wyznawanych przekonań, założeń moralnych i przestrzegania norm. W złożonych społeczeństwach dzieci którym przekazywane są wszystkie cechy najbliższych mogą być źle przyjmowane i postrzegane przez rówieśników przez inne zachowanie, a co za tym idzie mogą być również odrzucone.
W społeczeństwie zmieniającym się, moim zdaniem takie postrzeganie człowieka, rówieśnika jako innego nie zachodzi, gdyż oprócz cech pobieranych od naszych bliskich, również docierają one do nas z otoczenia, czy z telewizji. W naszych czasach często to ona wychowuje dziecko zamiast rodziców. Rodzina często jest zapracowana i mało czasu spędza z dzieckiem, a co za tym idzie wynajmujemy opiekunki do dzieci i również cechy takiej osoby są przyswajana przez dziecko w procesie socjalizacji pierwotnej. Co za tym idzie dzieci są wychowywane w bardzo podobny sposób i nie występują między nimi jakieś bardzo znaczące różnice
POMOC! Socjalizacja pierwotna w społeczenstwach
Moderator: FrancisBegbie
-
JaJestemJa
- *
- Posty: 1
- Rejestracja: pt gru 17, 2010 1:00 am